Schamen of excuses?

SERIEUS!? / Ivan Cairo Maandag werd een doorstart gemaakt van een project dat sinds 2018 op papier en financieel klaar was. Bijna tien jaar geleden. China had 350 woningen geschonken. Gratis, fu noti . De overheid hoefde slechts een plek aan te wijzen. Domeingrond te over. Mooi niet! Door lamlendigheid van opeenvolgende regeringen werd niet één huis gebouwd. Steeds een andere locatie. Je kan alleen maar gissen waarom die zoektocht naar beschikbaar terrein. Misschien omdat een locatie het enige is dat je kunt verplaatsen zonder iets te bouwen. “Het ware beter als minister Stephen Tsang excuses had aangeboden aan de woningzoekenden die bijna tien jaar zijn tekortgedaan” Het initiatief dateert uit 2017. In augustus 2018 waren ontwerp en goedkeuring rond. Toen begon de locatiecarrousel. Tussen 2019 en 2025 werd de bouwplek herhaaldelijk gewijzigd.

Voor elke nieuwe plek: opnieuw onderzoek, opnieuw voorbereiding, opnieuw kosten. Het budget smolt. In 2025 bleken nog slechts 248 van de 350 woningen haalbaar. 102 huizen waren verdampt door pure lamlendigheid. De gulle gever besloot uiteindelijk toch 350 huizen te geven, ook al was het budget na jarenlang locatieshoppen niet meer genoeg voor het oorspronkelijk aantal. Minister Tsang stond maandag stil bij het debacle. Stilstaan is tenminste iets dat dit project consequent heeft gedaan. “Honderdtwee huizen zijn verloren gegaan door mismanagement van Surinaamse zijde. Dat is om je te schamen”, bazuinde Tsang. Hij liet wijselijk in het midden wie zich moet schamen. Alsof het een mysterie is. De vorige regeringen? De huidige? De ambtenaren? De wind? Wat mij betreft hoeft de samenleving zich niet te schamen. De politici, inclusief Tsang, die tussen 2017 en nu aan de macht waren/zijn, moeten zich schamen. Het ware beter als de…