Gehaal en getrek

GANGA / Sharda Ganga Natuurlijk is het belangrijk wat er bij de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS) gebeurt. Het gehaal en getrek tussen de raad van commissarissen en de directeur over wanneer en onder welke omstandigheden zij het veld moest ruimen, houdt de gemoederen al heel lang bezig en is exemplarisch van hoezeer partijen denken dat posities van hun zijn en hoe snel mensen dronken kunnen worden van macht. Het is belangrijk, want het gaat over publieke instituties en over de grenzen van bevoegdheden. En, bijna net zo belangrijk, de grenzen van fatsoen. En die zijn nergens te bekennen in deze zaak, met als dieptepunt het letterlijke gehaal en getrek.

“Wat zou het prettig zijn als er ook eens zoveel hartstocht en vasthoudendheid en standvastigheid zou worden getoond voor iets anders dan een directeursstoel” Dus we moeten het wel over TAS hebben eigenlijk, maar hebben we deze derderangs film, deze spaghettiwestern niet al tientallen keren gezien, elke vijf jaar weer bij zovele publieke instituties die worden gezien als partij-eigendommen? Wat zou het prettig zijn als er ook eens zoveel hartstocht en vasthoudendheid en standvastigheid zou worden getoond voor iets anders dan een directeursstoel en als we alle energie en tijd en deskundigheid die nu zijn gaan zitten in opinies, programma’s, ingezonden stukken, vergaderingen met de president en wat dies meer zij, zouden besteden aan dingen die er echt toe doen. Bijvoorbeeld hoeveel mensen aan het eind van de maand hun kinderen nog eten kunnen geven. Of seniorenburgers transport hebben om naar de dokter te gaan. Of de medicijnen die in de klapper voorkomen te vinden zijn. Of we moeten bijbetalen voor die medicijnen. Waarom je voor elk been een aparte verwijsbrief moet hebben als je een echo moet maken. Of alle…